Alleen op reis

De afgelopen tijd stond in het teken van dingen alleen doen. Iets wat ik best moeilijk vind en wat het hoogste staat op m'n lijstje om te kunnen. Eens in de zoveel tijd ga ik samen met m'n behandelaar in conclaaf over de te stellen doelen voor de komende periode. Naast wat andere doelen kwamen deze drie ook naar voren. Alleen naar de bioscoop gaan, alleen naar een concert gaan en alleen op vakantie gaan. Inmiddels zijn de eerste twee afgevinkt en de voor mij 'engste' heb ik voor het allerlaatst bewaard. Namelijk die vakantie. 

Net toen we deze doelen hadden besproken in juli ging ik voor de gein even kijken op Vakantieveilingen. Het was vooraf niet de bedoeling dat ik gelijk de daad bij het woord zou voegen, laat ik dat nog even zeggen van tevoren. Voor de gein bood ik mee op een veiling, in de veronderstelling (en stiekem de hoop ook wel) dat ik in de laatste seconde toch wel overboden zou worden. Alleen bleek dat niet zo te zijn. De veiling was door mij gewonnen. Maar wat nu? Wanneer ga ik dat doen? Waar ga ik naartoe? Dat laatste bleek niet een heel groot probleem te zijn. Al meerdere keren ben ik naar Ameland geweest en dat leek me nu ook een mooi doel voor nu. De maanden vorderden, alleen kwam het er steeds maar niet van. Tot afgelopen week. Na een bioscoopbezoek alleen en het alleen naar een concert gaan was het dan het uitgelezen moment om in die flow nog net even dat extra stapje te zetten. 

Van tevoren zit je wel met wat hobbeltjes die je nog 'even' moet nemen. Je moet een fiets huren, een ticket voor de boottocht kopen. Om dat behapbaar te maken voor mezelf heb ik het opgedeeld in stukjes, waardoor je niet alles in één keer regelt. Maar je verdeelt de spanning enigszins. Als dat is geregeld zoek je een moment uit wanneer je wil vertrekken, wanneer je ongeveer weer terug wil de volgende dag. Goed voorbereid ging ik dus op pad naar het busstation. Gewapend met koffie voor onderweg naar Leeuwarden. Dat stukje heb ik wel vaker gereden, dus dat is niet het meest spannende. Oppassen dat je niet koffie over jezelf heen morst, dat wel. Toen door naar de bus richting Holwerd, waar de boot ligt die naar Ameland gaat. Alles verliep precies volgens planning. Om 14.00 uur vertrok de boot en ik weet niet of je zelf wel eens naar één van de Waddeneilanden bent geweest, maar in feite heb je dan al een vakantiegevoel. Eerst was het nog wat onwennig op de boot, vond ik het wel spannend. Alleen daarna dacht ik: 'Ja gast, wat wil je doen? Terugzwemmen?' Vanachter m'n mondkapje moest ik daar stiekem wel een beetje om lachen. Gaandeweg de tocht lukte het steeds beter om te relaxen en na pakweg 50 minuten meerde de boot aan op de plaats van bestemming (het was wat geweest als de boot naar Texel was gegaan): Ameland!

Nadat ik van de boot stapte kwamen er nog twee spannende zaken. Het ophalen van de huurfiets en het inchecken bij het hotel. Het eerste ging goed en daarna zette ik koers richting het hotel. Alleen, wat het is met een eiland. Overal komt wind vandaan. Dus je kan wel even denken dat je snel dat ritje doet, maar dat bleek niet zo te zijn. Als je dat door hebt geef je je over aan het gevoel van het eiland. Je bent op vakantie, relax. Na 9 kilometer kwam ik aan bij het hotel en ook het inchecken ging goed. Dan komt daar het grote moment, de sleutel in het slot, draaien met de sleutel en daar was m'n kamer open. Het oversteeg m'n verwachtingen wel, er stond zelfs een bank in met twee stoelen. Even rustig bijkomen van de reis en toen was het ook alweer etenstijd. Dat werd een lekker patatje, niet al te moeilijk. Toen ik rond een uur of zes terugkwam zat iedereen in het restaurant te eten en het zwembad wat in het hotel zat was leeg. Dé uitgelezen mogelijkheid om lekker alleen te dobberen dus. Na een uurtje dobberen was het dan tijd om het bad eens lekker te vullen. Thuis heb ik dat niet, dus dan moet je het er ook maar van nemen. De rest van de avond waren ingeruimd voor lekker tv kijken in bed en schrijven. 

- 'Life begins at the end of your comfort zone'

De volgende ochtend was het al om half negen dat ik aan het ontbijt zat. De morgenstond heeft tenslotte goud in de mond. Het voelt best gek eigenlijk. Net zoals het alleen bezoeken van een concert. Vaak is iedereen wel met een gezelschap, terwijl je daar zelf alleen bent. Dat is vreemd, maar ook iets waar je je best snel over heen weet te zetten. Enige verschil is dat ik wel voor twee personen ontbijt naar binnen heb geschoven. Na het ontbijt kon ik nog mooi douchen en om kwart voor elf checkte ik uit om nog een uurtje of vier op avontuur te gaan. Allereerst stond de vuurtoren op het programma. Toch mooi om te zien dat zo'n historisch iets (hij staat er al sinds 1880) te zien. Toen door naar het strand, eigenlijk dat waar ik nog het meest van alles naar uitkeek. Het geeft zoveel rust om alleen maar water te zien met de golven. Alles wat je denkt verdwijnt naar de achtergrond, je raakt een soort van in het moment en voelt je op dat moment zo ongelooflijk vrij. Een geweldig gevoel. Daarna ging de reis door naar de camping waar ik met de instelling waar ik woon drie keer naar toe ben geweest. Ik was best wel nieuwsgierig hoe het er nu bij zou liggen en om even dat nostalgische gevoel te herbeleven. Toch wel geinig om te zien. Daarna had ik nog net wat tijd over voordat de boot vertrok. Normaal zou ik dan alvast daar gaan zitten wachten, maar nu besloot ik toch wat anders te doen. Om de afgelopen maand een beetje te vieren trakteerde ik mezelf op een lekkere stukje cheesecake en koffie. Weer iets overwonnen, om iets voor jezelf te bestellen op een terras. Maar toen was toch echt m'n tripje naar Ameland ten einde gekomen en vertrok de boot weer richting het vaste land. Het was een fantastische tijd en het weer was super goed. Met een mooie ondergaande zon als toetje op de toch al zo mooie dag.

- 'Traveling alone means getting to know the real you'

Pas bij terugkomst landde het eigenlijk een beetje wat ik normaal zou hebben gedaan en wat ik nu uiteindelijk heb gedaan. In m'n hoofd zou het nooit leuk zijn om op jezelf aangewezen te zijn en op reis te gaan. Maar het tegendeel bleek waar. Het was juist super relaxed. Je kan doen en laten wat je zelf wil zonder het met iemand anders te moeten overleggen. Je kan lekker je eigen plan trekken en dat heeft m'n ogen wel geopend qua alleen reizen. Als je mij had gezegd dat ik alleen aan een ontbijt ging zitten of op een terras, dan had ik je voor gek verklaard. Want dan heb ik het gevoel dat iedereen je aankijkt en dan voel ik die ogen overal branden. Als je het omdraait slaat die gedachte natuurlijk helemaal nergens op, want als je met iemand anders zit te eten let je ook niet echt op je omgeving. Maar het gaat er ook om dat je jezelf dat gunt, het toelaat om jezelf af en toe eens op de eerste plaats te zetten. Daar is zelfliefde voor nodig en moed ook wel. Er overheerst voor nu een gevoel van trots, blij dat het allemaal gelukt is. Het wil natuurlijk niet zeggen dat ik nu gelijk drie maanden naar Bali vertrek om mezelf te gaan zoeken in de rijstvelden, maar er is wel een zaadje geplant om dit vaker te gaan doen en daarin nog een verdere groei door te maken.