Peter

Ik weet niet zo goed wat ik moet schrijven, maar ik voel de behoefte om erover te schrijven. Afgelopen nacht heb ik veel liggen woelen. Denkend aan het nieuws van gisteravond. Wat eigenlijk nog steeds niet echt te bevatten is, maar toch echt is gebeurd. Toen dit nieuws me onder ogen via Twitter kwam heb ik eerst heel hard 'holy shit' geroepen. Vervolgens ga je de nieuwssites bekijken, want je weet maar nooit of het echt of fake is. Maar het bleek waar te zijn.

Wat volgde was een hele rare avond. Er was voetbal op tv, maar of het een mooie wedstrijd was. Geen idee. Daarnaast keek ik naar de extra uitzending van het RTL Nieuws, die echt prima verslaggeving hebben gedaan over nota bene een directe collega. Helder, duidelijk en gebaseerd op feiten. Op Twitter zijn er jammerlijk genoeg beelden gedeeld van hoe Peter daar lag. Helaas heb ik die gezien en het is iets wat ik maar niet van m'n netvlies kan krijgen. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de zieke geest die denkt dat het nuttig is om zoiets te filmen, maar dat is nu allemaal niet van belang. Het gaat om een daad die is gericht op een misdaadjournalist, misschien wel op de gehele journalistiek in Nederland. 

Alle talkshows gooiden hun programma om en hebben het nog maar over één ding gehad. Peter R. de Vries. Over hoe hij is als mens, over wat hij betekent voor de Nederlandse misdaadjournalistiek, voor nabestaanden in zaken die hij opnieuw aan het licht bracht. Het gaat nooit over hem zelf, het draait altijd om de ander. Dat is een hele mooie eigenschap. Die vastberadenheid, de gedrevenheid om zaken op te lossen. Je hebt het nooit zo door, maar op dit soort momenten zie en hoor je pas wat voor grote rol van betekenis iemand kan spelen voor zoveel mensen. 

Het is een in en in laffe daad, van wie en waar het vandaan komt. Het blijft speculeren. Maar dat komt allemaal nog wel. Het belangrijkste is hoe het nu met Peter gaat en met zijn naasten. Die verdienen alle kracht en hoop in deze rollercoaster.  

Er is één fragment dat op deze avond meerdere keren werd getoond en wat vannacht nog herhaaldelijk opnieuw binnen kwam. Dat is het levensmotto van Peter..

'Liever rechtop sterven, dan op je knieën leven'.