9 juli 2021

Vandaag is m'n moeder jarig. Het is vrijdag, dus ik ben 'gewoon' aan het werk geweest. Toch knaagt er op dit soort dagen wel altijd iets aan me. De vrolijkheid die ik normaal gesproken voel, die heb ik nu ook wel. Alleen in een iets mindere mate, dus ik moet er m'n best voor doen om de lol erin te houden. In m'n achterhoofd speelt natuurlijk van alles, alleen laat ik hat daar vaak overdag zitten waar het zit. Het voelt ook wel goed om lekker bezig te zijn, die afleiding doet me wel goed. Beetje ouwehoeren, beetje grapjes maken. Als ik eenmaal thuiskom komt het besef en komen de tranen niet snel daarna ook thuis. 

In het begin van een rouwproces denk je nog dat het verdriet ooit af gaat nemen. Alleen ben ik erachter gekomen dat het verdriet sinds dag één nog altijd hetzelfde is, ook al is het nu meer dan twaalf jaar terug. De wond is in feite nog net zo diep, alleen het verband wat er op zit werkt steeds beter. Maar er zijn ook zat momenten dat dat verband er met één ruk weer af is. Zo kreeg ik recent van een tante een foto, in het zwart-wit. Dan kan je er vanuit gaan dat het een oude foto is (of een goeie filter op Instagram). Het was een foto van het dorp waar ik nu nog steeds woon, maar dan een hele tijd terug. 'Ik dacht, ik moet toch maar even kijken of ik nog oude bekenden zie op die foto' was de begeleidende tekst bij de foto. Al snel kwam er een ingezoomde foto en daar stond m'n moeder gewoon. Ik kreeg er kippenvel van, hoe toevallig kan het zijn denk je dan. Alleen bleef het daar niet bij, maar er schoten nog veel meer dingen door m'n hoofd..

Ik moest denken aan wat ze op dat moment zou denken, hoe het met haar ging in het leven in dat jaar, in die maand, die week, op die dag en in die seconde waarin de foto is gemaakt. Het maakt me zo nieuwsgierig. Na het 'werk' ben ik nog even langs geweest bij haar graf, gewoon om even bij te kletsen. Om te vertellen dat ik haar nog steeds heel erg mis, dat het heel anders is zonder haar erbij. Dat ik het nog altijd oneerlijk vind dat ze er niet meer is en hoe het met verder met mij gaat. Er is niemand die me geeft wat jij gaf. Dus zoek ik jou in mezelf. In wat ik doe en in wat ik schrijf over jou.

Fijne verjaardag nog mem.