28 dagen offline

Zoals wel vaker is gebeurd in m'n leven laat ik me graag inspireren door Simon Keizer (dat is die van Nick). Door hem ben ik meer gaan lezen en ik kijk altijd trouw naar alles wat hij doet (samen met Nick natuurlijk). Laatst kaartte hij iets aan waarmee hij mij toch wel in m'n ziel wist te raken. Het ging namelijk over zijn telefoon en hoe verslaafd hij daaraan is. Mijn verslaving is sinds het begin van dit hele pandemie gebeuren alleen maar erger geworden met soms wel een schermtijd van 10 uur (!) per dag. Dat is verre van gezond en sowieso geen goede invloed als het op slapen aankomt en al een tijdje vind ik dat daar wat aan gedaan moet worden. 

In het stadium van goede afspraken met mezelf maken zit ik allang niet meer, dat is iets wat al meerdere malen gefaald heeft. Maar toen kwam dus die vlog van Simon. Hij had namelijk iets gedaan zonder het vooraf te melden. In de dertig dagen daarvoor heeft hij alle social media apps en alle nieuwsapps van zijn telefoon gehaald. Daar was plotseling de oplossing voor mijn probleem. Dus wat heb ik op 23 februari gedaan? Juist. Twitter, Facebook en alle nieuwsapps verwijderde ik van mijn telefoon. Alleen Omrop Fryslân mocht blijven. Je bent een Fries of je bent het niet.

De week voor dit besluit heb ik genomen als nulpunt voor dit experiment met meer dan 60 uur aan schermtijd. Had ik al gezegd dat het een ongezonde verslaving was? Zo kan het echt niet langer. In deze blog neem ik je mee door de maand heen. Wees gerust, het is niet een dagboek van 28 dagen. 

Dag 1
Het is de eerste dag en als ik dit schrijf ben ik pakweg 17 uur van de apps af. Dat voelt gek. Ik grijp nog vaak naar m'n telefoon. Alleen valt er niet zo heel veel meer te checken merk ik na enkele seconden. Sliep om twee uur, dat is iets vroeger dan normaal. Als ik nu naar m'n schermtijd kijk zit ik op drie uren. Ben benieuwd hoe dat zich gaat ontwikkelen. Als klein addertje onder het gras wil ik nog wel even toevoegen dat wanneer mijn gebruik van Instagram drastisch stijgt, deze ook weggaat van m'n telefoon.

Dag 4
Het is de vierde dag en in de afgelopen dagen greep ik nog steeds vaak naar m'n telefoon. Nu ik er tijdelijk even mee gestopt ben zie je eigenlijk pas hoe verweven social media zijn in het dagelijkse wel en wee. 'Heb je dat filmpje ook gezien op Facebook?' Ik beantwoord de vraag met nee, vertellen dat ik even met alles gestopt ben is ook weer zoiets om te zeggen. Ik hou dat liever in de luwte. Vrijdag was m'n schermtijd 2 uur en 35 minuten. Vond ik een meer dan acceptabel resultaat.

Dag 14
Nog twee weken en dan is m'n experiment afgelopen. Even de balans opmaken: ja, ik zit nu meer op Instagram. Dus mijn persoonlijke account ga ik in de tweede helft van het experiment ook verwijderen. Je moet jezelf blijven prikkelen. Ik schreef iets over klasgenoten van vroeger die baby's kweken en huizen kopen en dat dat best wel vreemd kan zijn voor iemand die in een instelling zit. Dat moest op Facebook gedeeld worden, dus ik ben er wel eventjes op geweest om de reacties te checken. Ik voel ook wel de rust die het geeft om het niet te hebben. Ook voelt het fijn om enigszins de macht terug te hebben van wanneer je nieuws tot je neemt. Het scheelt per dag een hoop ellende als je Facebook en Twitter niet opent. Al die meningen en al die prikkels zorgden er bij mij de laatste tijd voor dat ik een soort van overbelast was. 

Dag 17
Ik onderbrak m'n offline zijn toch weer even omdat ik naar de kapper ben geweest. Meer dan het plaatsen van de foto heb ik niet gedaan, want eigenlijk mocht dat helemaal niet van mezelf. Toch gedaan. In de avond deed Marco Borsato weer een duit in het FOMO-zakje. Fear Of Missing Out betekent dat, bang zijn om dingen te missen. Zo miste ik alle leuke grappen en commentaren op het interview. Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet vinden. Helemaal niet toen hij dat nummer aan het eind nog ging zingen ook. Leek haast op een promotieinterview voor dat nieuwe liedje.

Dag 20
Moet zeggen dat ik Twitter wel mis qua leuke grapjes bij tv-programma's. Misschien dat ik er wel een beetje spijt van heb dat ik het tijdens de verkiezingen niet een beetje kan volgen. Ondertussen heb ik zijdelings nog een challenge lopen, namelijk de 'Week zonder Vlees'. Kan ik ook weer niks over zeggen. Wat ik wel merk is dat ik, zelfs na bijna drie weken, nog steeds denk in 'dit zou wel leuk zijn voor op Facebook'-momenten. Misschien de moeite waard om het nog eens te doen, nog langer, om te kijken of dat ook afneemt. Ook tijdens het schrijven aan deze blog merk ik dat m'n focus beter is en er dus meer uit m'n handen komt. Weer een positief puntje om mee te nemen in eindbeoordeling. 

Dag 22
De laatste week van het experiment is ingegaan. Het is vandaag de dag van de verkiezingen en eigenlijk vind ik dat qua social media altijd één van de leukste dagen omdat er altijd zeer grappige dingen voorbij op de tijdlijnen. Ik kon me toch niet bedwingen en besloot Twitter toch maar weer even te downloaden. Dat is verder helemaal geen schande en de volgende dag heb ik het ook weer verwijderd. Ook heb ik weer even op Facebook rondgekeken en ook op Instagram.

Dag 24
Alle nieuwsapps heb ik nog niet één keer weer gedownload en ik kan met zekerheid zeggen dat ik dat ook zo ga houden na dit experiment. Het is zo binnen handbereik om even te kijken wat het laatste nieuws is, terwijl je daar niet echt een positief gevoel aan overhoud de laatste tijd.

Dag 27
Nog een dag te gaan en stiekem ben ik afgelopen week alweer een beetje online geweest. Om te kijken hoe ik dat een normale plek wil gaan geven in plaats van dat het telefoongebruik m'n dag opslokt. Helemaal niet meer is niet realistisch, maar gewoon op een gezonde manier. Een nieuwe standaard voor mezelf, zodat je niet weer 10 uur per dag weggooit aan onnodige zaken.

Conclusie

Het is heerlijk om, vooral in deze tijd waarin iedereen met z'n mening vooraan denkt te moeten staan, even de boel te verwijderen. Waar het in de eerste dagen nog heel gek aanvoelde om dit te doen werd dat daarna steeds minder. Op dagen met veel nieuws miste ik het wel allemaal, omdat ik altijd wel op de hoogte wil blijven van alles wat er aan de hand is. Zoals ik al eerder schreef voelt het ook heel goed om zelf te bepalen wanneer het nieuws tot je komt. Ik was geconcentreerder toen ik aan het lezen was, ik had de volle aandacht toen ik naar een documentaire keek op Netflix. Eigenlijk heeft dit experiment heel veel voordelen en wie weet ga ik dit nog wel langer doen in de toekomst. M'n schermtijd ging niet significant naar beneden, omdat ik meer tijd had om te Netflixen en Youtube te kijken op m'n telefoon. Toch is er wel een daling te zien. Zo is m'n schermtijd niet boven de acht uur uitgekomen tijdens deze vier weken, dat is gemiddeld al drie uur minder dan tijdens de nulmeting aan het begin van deze challenge.

Het had het gewenste effect: ik kreeg minder prikkels binnen en m'n hoofd was niet overvol van alle informatie die dag in dag uit op je afkomt. Misschien was 28 dagen wel wat extreem, maar het zette wel even in perspectief dat de wereld heus wel doordraait als je even offline bent. Mocht ik je verjaardag zijn vergeten: gefeliciteerd. Of mocht ik je Instagramfoto niet hebben geliked: bij dezen een hartje.