Wat ik nog moet doen

Ruimschoots ben ik over de helft van mijn 26ste levensjaar. Sinds vorig jaar januari zit ik 'aan de verkeerde kant van de 20'. Dst wil zeggen dat de weg naar de 30 is ingezet. Een beetje struinen over het wereldwijde web zette me wel aan het denken. Ik belandde gevoelsmatig in een snoepwinkel, want het ene zoekresultaat overtrof bijna het andere. Google, in barre tijden ieders beste vriend, schotelde mij de dingen voor die ik nog voor m'n dertigste moet doen. Eigenlijk zou kunnen doen. Als Google zegt dat ik in de sloot moet springen doe ik het ook niet.

Je eigen moestuin aanleggen, een berg beklimmen, verdwalen in een vreemde stad, rollen door de sneeuw, een autoband vervangen, werken aan je kennis over wijn. Heel leuk allemaal, maar ik heb geen groene vingers. Een berg beklimmen is iets waar ik als een berg tegenop kijk. Ik vind opstaan en tanden poetsen al een hele kruistocht. Verdwalen in een vreemde stad lijkt me ook spannend en avontuurlijk, maar binnen een kwartier staat Google Maps gewoon aan. Wat is eigenlijk sneeuw? Er valt steeds minder van en voor je weet schuur je met je gloednieuwe winterjas over de stoeptegels. De autoband verwisselen van een willekeurige auto is ook zeker niet het beste idee, dat maakt de band met je medemens allerminst beter. Kennis over wijn? Zodat ik kan staren naar een etiket en kan zeggen dat deze wijn uitermate weinig tannines bevat. Ik ben nog van de generatie dat het niet uitmaakt hoe de druiven precies zijn gestampt, als er maar alcohol in zit. Dat soort dingen kunnen toch ook nog prima na je dertigste? Bewaar het desnoods voor je midlife, heb je iets om naar uit te kijken.

Toch heb ik mezelf erop betrapt dat ik stiekem ook wel bepaalde zaken heb die ik in de komende drie jaar nog af wil vinken. Het lijkt me te gek om eens een reis te maken met een vliegtuig, al is dat nu misschien niet heel handig. Een zorgeloos reisje lijkt me dan wel het beste. Die villa komt er ooit nog, maar een leuk huisje waar ik me ook echt thuisvoel lijkt me ook helemaal top. Een stabiel leven, dat ik gewoon elke dag weet wat ik wil eten en niet als een verdwaalde in een vreemde stad door de supermarkt slenter. Als laatste wil ik heel graag een boek schrijven, publiceren in de winkel zien schitteren tussen schrijvende legendes die dit land rijk is. Met zo'n sticker erop: 'bekend van TV', want ik heb natuurlijk zo'n futuristisch boek geschreven dat de Beau's en Eva's van de televisie aan m'n lippen hangen bij elk woord dat ik zeg. Alleen al bij de gedachte dat ik ooit aan zo'n talkshowtafel zit zorgt bij mij al voor de nodige zweetdruppels.

Maar mocht dat allemaal niet lukken voor 'The Big 30', dan is er nog geen man over boord. Er is ook daarna nog van alles mogelijk. Tenslotte is 40 het nieuwe 30, dus ik heb nog alle tijd..