Meningenmoe

De afgelopen weken is er nogal veel aan de hand geweest in de wereld en in ons eigen kleine landje. Natuurlijk de pandemie, de aanpak daarvan in Nederland. Hoe ze dat in andere landen doen en of we dat ook hadden moeten invoeren hier, het gedoe rond uitspraken in Veronica Inside, de protesten tegen de coronamaatregelen die verboden werden, hoeveel verontwaardiging daarover ontstond. Dan hebben we het nog niet eens gehad over die gek daar in Amerika. Zoveel nieuws en zo ongelooflijk veel meningen. Op het scherpst van de snede ook. Man, wat zou ik graag al die social media willen verwijderen op dit moment. Je schiet er niks mee op. Maar ik blijf natuurlijk een junkie die moet worden voorzien in zijn verslaving.

Een BN'er die boos is op een analist, een columnist die weer boos is op de BN'er en de boze BN'er is dan weer woest over de uitspraken van de columnist. En dan is het nog niet eens negen uur in de ochtend, hè? Miljarden aan staatssteun voor KLM, maar die kleine ondernemers dan? Filmpjes van confrontaties tussen protestanten en politie, de theorieën rond de uitrol van het 5G-netwerk, de bedreigingen over en weer, laten we zeggen dat de sfeer er goed in zit. Moet ik me dan uitspreken tegen al die wanordelijkheden in de wereld? Was er maar een winkel waar je een mening kon kopen. Dat je binnenkomt, op de balie afstapt, het onderwerp noemt, de medewerker die het dan vervolgens invoert en dat er dan zo vijf meningen uit komen rollen. Uit die vijf kies je dan de mening die je als het ware als een schoen past. Afrekenen maar en je bent de gelukkige eigenaar van een mening. Het voelt alsof we steeds verder uit elkaar aan het groeien zijn en op den duur lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Daar waar we eerst samen door deze crisis gingen lijkt het nu alsof er steeds meer eilandjes worden gevormd.

Al die meningen maken me af en toe gewoon een beetje moe, de eindeloze discussies die eigenlijk enkel en alleen een verplaatsing van lucht zijn. Een wedstrijdje wie er het hardst kan schreeuwen. Ja, ik ben tegen racisme. Ja, die Trump is knettergek. Maar bovenal wil ik gewoon zeggen dat we naar elkaar moeten blijven luisteren en dat er nog veel te leren valt op bepaalde gebieden. Sta daar voor open, op een rustige toon zonder stemverheffen of beslist je gelijk willen halen. Laten we die toenadering blijven zoeken, wel op keurige afstand natuurlijk (ook al ben je er nog zo op tegen). Het is nooit te laat om terug te komen op een standpunt, dat is helemaal oké en het laat juist zien dat je jezelf ontwikkelt en groeit als mens.

Maar goed. Dat is mijn mening...