Sylvie



Het is zomer en dus is er niet heel veel nieuws te melden, dus gaan we ons druk maken over de minder belangrijke dingen in het leven. Het zogeheten komkommernieuws. Nu vond ik het wel eens tijd om er iets van uit te lichten, namelijk Sylvie Meis. Ik verwonder me elke keer weer als ik nieuws over haar lees. Naast dat ze om de twee maanden een nieuwe vlam heeft (volgens mij heeft ze gewoon een kelder vol met mannen ergens en tovert ze die één voor één eruit) kwam ik ook nog een bericht tegen over dat ze het ontzettend zwaar heeft gehad toen ze op vakantie was. Die potjandorie ook nog eens gratis was.

Zo maakte ze kenbaar dat ze op sommige dagen van haar vakantie niet eens heeft kunnen lunchen omdat ze te druk was met foto's maken voor haar Instagram (door een Duits reisplatform werd ze op een gesponsorde vakantie gestuurd naar een privé-eiland op de Malediven) en het maken van Instagram Stories. Tuurlijk, alles moet er gelikt uitzien omdat ervoor moet worden gezorgd dat iedereen zo'n reis wel wil en ik onderschat ook zeker niet het werk dat influencers doen. Maar volgens mij hadden we met z'n allen in de rij gestaan, smekend of we alsje alsje alsjeblieeeeeeeeft gratis op vakantie mochten naar de Malediven. Dan gaat mevrouw lopen klagen dat ze vier foto's op een dag moet maken en ook nog op twee accounts terwijl je met je luxe derriere in een kamer ligt die normaliter 7000 euro per nacht kost. Ik had het graag gedaan, maar ik ben Sylvie niet. Eerder een aangespoelde walrus die door Greenpeace gered moet worden. In geen honderd jaar zie ik mezelf in zo'n kamer liggen, simpelweg omdat dat niet te betalen is. Je zal het verdorie maar onder ogen komen, dit nieuwsberichtje, terwijl je je hart en ziel weer geeft op je werk en gesloopt bent als je weer thuiskomt.

Maar dan kwam daar bovenop ook nog eens een zogenaamde 'wake up routine' bij afgelopen week. In een filmpje doet ze net alsof ze twee minuten geleden wakker is geworden (volgens mij heeft ze eerst even een licht poedertje gebruikt om de ergste wallen weg te werken, ik ben er ook geen expert in verder). Dan slaat ze zachtjes op haar gezicht en roept dan 'Wake up Sylvie, Wake up'. Dat is het. Mij maak je niet wijs dat dat de normaalste gang van zaken is in deze wereld. Toch? Bij mij gaat het altijd zo: wekker gaat, druk op snoozen, wekker gaat weer, diepe zucht, druk op snoozen, wakker gaat voor de derde keer, grommend weer op snoozen drukken, ontdekken dat het alweer veel te laat is, geen tijd meer hebt om te ontbijten en met m'n slaperige hoofd fiets ik in de turbostand weg.
Je morst tandpasta op je outfit die je net hebt aangetrokken, het broodje hagelslag wat je smeerde valt uit je klauwen en beland (NATUURLIJK) met de hagelslagkant op de grond (wat gewoon door de zwaartekracht komt), je kan de autosleutels weer eens niet vinden, vergeet je haar te doen, je stoot je teen tegen de keukentafel, trekt twee verschillende sokken aan, de buurvrouw blijft maar kletsen als je net de deur bent uitgestapt, dan kom je erachter dat de afvalbak nog bij de weg moet, je vervolgens de schuttingdeur niet op slot hebt gedaan EN DAN MOET JE WERKDAG NOG BEGINNEN. Van ellende zou je bijna weer terug in bed kruipen om de hele dag te Netflixen en te schelden op Thuisbezorgd dat ze potdomme eens op tijd moeten komen terwijl het klokje al afgelopen is. Gewoon, omdat je met je knorrende maag niet meer te genieten bent. Dát is hoe het moet zijn. Niet dat gepolijste, plastic gedoe.



Reacties

Een reactie posten