Mag ik even inbreken?

Vanochtend was het al weer vroeg dag voor de mensen die nog wel eens uit zijn op een relletje hier en daar. In De Telegraaf werd groots uitgepakt met het nieuws dat de zoon van burgemeester Femke Halsema betrokken zou zijn bij een inbraak met een vuurwapen. Bovendien zou deze hele 'affaire' in de doofpot worden gestopt, juist om de burgemeester niet in een kwaad daglicht te zetten tegenover haar burgers.

Natuurlijk, het is komkommertijd, dus er is een schaarste aan groot nieuws (nu valt dat eigenlijk ook wel mee als ik er zo over nadenk). Maar dit neigt toch wel een beetje naar riooljournalistiek. Binnen het Openbaar Ministerie zou al wekenlang groot ongenoegen zijn over deze hele situatie en meerdere politiemensen hebben van hoger hand opgelegd gekregen dat ze hier geen woord over mogen zeggen. Dus dan is er vanzelfsprekend wel een krant die dat met de welbekende chocoladeletters op de voorpagina wil zetten en er gerust drie pagina's aan kan wijden.

Het wapen was nep, de woonboot waar ze 'inbraken' was verlaten en ze spoten wat brandblussers leeg op straat. Toen daar overlast door ontstond kwam de politie, renden de jongens weg en viel het zogenaamde wapen. Reden dus om iemand aan te houden, aangezien die dingen steeds echter lijken. Maar die jongen is 15, waar praten we over? Is er zo weinig moreel om iemand van 15 zo uit te vergroten? Of domweg omdat het de zoon van de burgemeester is? Mensen ruiken blijkbaar bloed, want ze denken dat het hier gaat om een stukje klassejustitie, het OM van Amsterdam gaat de zaak behandelen en daar horen we nooit meer wat over. Terwijl in de berichtgeving overal duidelijk is vermeld dat hij net zoals iedere andere Amsterdamse jongen behandeld dient te worden. Er is gewoon sprake van puberaal gedrag, niets meer en niets minder. Een scholier die nog nooit met de politie in aanraking is geweest. Sprake van een doofpot is er ook niet, omdat de hele zaak juist overgedragen is aan een ander parket, namelijk dat van Haarlem. Juist om dus te voorkomen dat mensen met verwijten op de proppen zouden komen dat er sprake is van bevooroordeling.

Nu is juist het omgekeerde aan de hand, de zaak zat 'in de doofpot' (niemand wist er van, behalve de betrokken mensen, is eigenlijk wat ik ermee wil zeggen), maar in vergelijkbare zaken zou zoiets als dit (het naar buiten brengen als groots nieuws) nooit voorkomen. Wel als het om ernstige geweldsdelicten gaat, maar de commotie is nu nog groter dan het gepleegde feit zelf. Het is een soort omgekeerde psychologie daar bij De Telegraaf geloof ik. Sowieso is het feit dat er 'anonieme' bronnen zijn gebruikt al genoeg reden om je vraagtekens te zetten bij dit artikel.

Doet me wel terugdenken aan toen ik 15 was, toen droeg ik een fiets van een vriend richting huis 's avonds laat omdat hij zijn fietssleutel kwijt was. Toen werden we ook staande gehouden door de politie wat we aan het doen waren. Dan staat dat toch een dag later ook niet in de Leeuwarder Courant. Verder haalde ik nooit kattekwaad uit. Deze Amsterdamse jongen ook niet, maar door de sensatie gedreven manier van journalistiek bedrijven gaat dit hem nog jaren achtervolgen. 'Oh kijk, dat is die jongen van Halsema. Die gore inbreker'. Te gek voor woorden.

Reacties