Verjaardag

Het is denk ik zo'n vijf jaar geleden dat ik voor het laatst m'n verjaardag vierde. Ik weet nog dat ik samen met een oom en m'n vader naar de pizzeria gingen. Net iets minder dan twee maanden daarvoor verhuisde ik vanuit thuis naar een instelling, dus het was sowieso even zoeken hoe ik dat nou ging doen. Daar waar ik destijds woonde was geen gelegenheid om visite te ontvangen, dus hadden we het maar zo opgelost toen. In de daarop volgende jaren vierde ik het gewoon niet omdat ik niet zo heel veel contacten meer had of vierde ik het met wat vrienden van school.

De reden waarom ik denk aan mijn eigen verjaardag is omdat m'n moeder vorige week jarig zou zijn geweest. Ze was dan 64 geworden. Toen ik terugdacht aan die laatste verjaardag op 9 juli 2008 kon ik me er eigenlijk amper iets van herinneren. Het enige wat bij me is blijven plakken was dat we Chinees gingen eten, maar ook dat weet ik niet meer zo zeker. Dat vind ik zoiets vreemds hebben. Lange tijd heb ik me daar ook ontzettend schuldig over gevoeld, omdat het de laatste verjaardag van je eigen moeder was. Zoiets hoor je te weten, vind ik dan. Een laatste herinnering aan iets moois, dat moet wel blijven hangen. Maar elf jaar later weet ik alleen nog dat we bami gingen happen, wat ik toendertijd geloof ik niet eens lekker vond. Daar kan ik mezelf dan wel weer over verbazen, blijkbaar lukt het niet om bij dat stukje van de kast te komen waar fijne dingen in zitten. Misschien zit er nog wel te veel ellende voor, zodat ik daar niet bij kan.

Terug naar mijn eigen verjaardag, want daar ben ik tenslotte dit stukkie voor begonnen. Aankomend jaar word ik 26 (gelijk op de eerste dag van het jaar, dan is het ergste maar weer geweest) en ik ben nu (eindelijk) zover dat ik het wil gaan vieren. Het eerste jaar dat ik aan de verkeerde kant van 20 zit (en richting de 30 ga) moet tenslotte uitbunding gevierd. Lange tijd schaamde ik me voor waar ik woon en heb ik het eigenlijk voor velen afzijdig gehouden, maar nu ben ik er klaar voor om het aan te gaan en te laten zien in wat voor 'wereldje' ik al vijf jaar zit. Voor mij is het een hele stap om dit te doen, maar ik voel gewoon dat ik dit wil doen. Al is het alleen maar om er niet langer meer over na hoeven te denken hoe het eventueel zou zijn als ik het al dan niet misschien toch wel zou doen. Onder het mom van 'niet denken, maar doen' wil ik in het nieuwe jaar gelijk maar een goede start maken.

Maar nu komt het mooie van alles.. hoe ga ik dat in godsnaam doen? Kan ik daar een birthday planner voor inhuren? Hoeveel mensen nodig je uit? Wat voor eten haal je? Nodig ik alleen familie uit of ook wat vrienden of splits ik het op in twee keer? Ja, dan heb je wel twee keer taart. Verdere voordelen heb ik niet eens nodig. Moet er een muziekje aan op de achtergrond? Gelukkig heb ik nog vijf maanden de tijd om daar over na te denken.. en nog eens over na te denken... en nog eens over na te denken en wie weet heb ik op 31 december wel mijn eurekamomentje.

Het is tijd om nieuwe herinneringen te maken en m'n eerste echte verjaardag (met worst en kaas) als volwassene (ja, hier moest ik zelf ook wel een beetje om lachen hoor) te vieren.