Nee is ook een antwoord
Sinds een tijdje volg ik een training die me iets nieuws gaat leren, iets wat ik in de afgelopen jaren te weinig heb gedaan of het te laat herkende..
Dat is namelijk om eens nee te zeggen en het aangeven van je grenzen. In die afgelopen tijd ben ik vaak over m'n eigen grens gegaan, waar ik er eigenlijk pas achteraf achterkwam en waar je jezelf heel erg over op kunt winden (dat het je potdomme nog steeds niet lukt om eens een keertje nee te zeggen). Dus het is heel belangrijk dat je die grens eerder aanvoelt en het eerder een halt toeroept voordat je dingen doet die je eigenlijk helemaal niet wil doen. Nu is er over de aanloop naar die training ook wel wat te zeggen. Op een donderdagmiddag werd ik gebeld door degene die deze training gaat geven met de informatie dat aankomende dinsdag een informatiebijeenkomst is. Maar ik had geen enkel benul van het feit dat ik daar ooit voor opgegeven was. Zoals ik vaak m'n huiswerk vergeet te maken bij m'n orthopedagoog was zij ook even 'vergeten' dat ze dit had gedaan (al vraag ik me wel af of dat tussen aanhalingstekens moet, want ik ben er vrijwel zeker van dat ze het écht was vergeten). Uiteindelijk kreeg ze wel hartstikke gelijk dat ik eraan mee moest doen, want ik kon nou eenmaal geen nee zeggen. Magistrale slogan trouwens om deze cursus aan te prijzen ook bedacht ik me later: 'Een assertiviteitstraining, daar zeg je geen nee tegen'. Nu denk je vast dat ik elke dinsdagmiddag anderhalf uur met acht anderen in koor heel hard 'NEE NEE NEE' schreeuw tegen de mensen die die cursus geven, maar dat is niet zo (al had ik dat beeld er zelf ook wel een beetje bij).
Als je assertief bent kom je voor jezelf op en voor je eigen mening, rechten en standpunten zonder gesprekspartners agressief te benaderen xodat je die wel in hun waarde laat (echt heel iets anders dan NEE, NEE, NEE dus). Voor verlegen en introverte mensen is dat knap lastig. Het is het precieze midden van aan de ene kant subassertief gedrag en agressief gedrag. Bijvoorbeeld het uiten van emoties of het ontvangen van complimenten (dat vind ik echt heel moeilijk) zijn voorbeelden van assertief gedrag vertonen. Bij subassertiviteit kom je te weinig voor jezelf op, waardoor er in zekere mate een soort frustratie oploopt omdat je steeds over je heen laat lopen. Conflicten ga je vaak uit de weg omdat dat de weg van de minste weerstand is en je zo iedereen tevreden stemt.. behalve jezelf dan. Het kan meerdere oorzaken hebben, bijvoorbeeld omdat mensen een laag zelfbeeld hebben (hierover schreef ik ook al eens een blog, die je hier kan lezen) of dat gewoon niet van huis uit hebben meegekregen. De andere kant is dan weer het agressieve, dat je anderen overheerst en geen respect hebt voor de mening van de ander of bijvoorbeeld je stem verheft om je standpunt erdoor te krijgen.
Nu denk je vast dat we een paar voorbeeldzinnetjes krijgen als iemand iets van je vraagt, bijvoorbeeld 'dat je nog even in je agenda moet kijken' of 'dat je er nog even over nadenkt' en 'er op een later moment nog op terugkomt'. Ja, dat doen we ook. Maar het heeft ook heel erg te maken met je lichaamstaal. Hoe je staat of hoe je zit aan tafel tijdens een gesprek. Als je onderuit gezakt met je pen zit te spelen en je bek opentrekt en eens flink gaapt heeft degene waarmee je zit te praten ook het gevoel dat de boodschap niet aankomt, dus ook een actieve houding laat non-verbaal al een heleboel zien aan iemand die tegenover je zit. Het is heel fijn om te zien dat je niet de enige bent die daar zo mee zit en dat er meer mensen zijn die daar hinder van ondervinden. Natuurlijk is dat niet heel fijn om te zien, zo bedoel ik het niet. Maar gewoon het gevoel dat je er niet alleen in staat. Aan de andere kant heeft het overal 'ja' op zeggen me ook wel onverwacht leuke dingen opgeleverd, zo heb ik een rondleiding mogen geven aan een wethouder van de gemeente in mijn instelling en stond ik tijdens een afscheidsfeestje met een sjaal en een ketting om 'Ik leef niet meer voor jou' van Marco Borsato te zingen en mocht ik met een stoel gooien. Dat zijn dan van die dingen waar je schoorvoetend ja tegen zegt, maar achteraf bleken dat hele toffe ervaringen te zijn en kijk je daar lachend op terug. Misschien moet dat wel een extra leerpuntje worden.. vaker nee leren zeggen, maar op dingen die buiten m'n comfortzone liggen ja zeggen.

Reacties
Een reactie posten