De diepere zin van het leven
Ik heb nooit zoveel gehad met die zweverige quotes die je wel eens tegenkomt op je timeline op Facebook bijvoorbeeld. Dat je je life voor the fullest moet enjoyen of dat de sky echt de limit is. Maar eigenlijk is dat wel de waarheid die ik blijkbaar nooit onder ogen durfde te komen. Pinterest is een walhalla voor de quotefanaat en zelf kan ik het ook niet laten om toch elke dag een paar van die wijze woorden te bewaren. Zoals deze bijvoorbeeld:
Heel veel problemen zitten in m'n hoofd, dus deze is meer dan waar. Een klein probleempje begint in m'n hoofd en met de minuut dat ik er langer over maal begint het probleem alleen maar groter te worden. Het blijft maar malen en daardoor hou ik mezelf soms 's nachts wakker. Deze tekst is dus op dat soort momenten van toepassing, terwijl het negen van de tien keer niet eens nodig is en je je zorgen maakt om helemaal niks. Dat te veel er over nadenken zou ik liever vandaag dan morgen inruilen tegen een goede eigenschap, de onnodige stress is alleen maar slecht voor je.
Het liefst was ik vorige week al de baas van de wereld geworden, maar dat zou veel te snel zijn. Vaak heb ik het gevoel dat ik geen meter vooruit kom in de dingen die ik doe. Soms maak je ook kleine stapjes die voor jezelf soms niet eens zichtbaar zijn, dat zijn ook stapjes. Groot, groter, grootst hoeft niet beslist. Langzaam groeien is ook groeien zeg ik dan maar. Rome is ook niet in een week gebouwd tenslotte. Je hoeft niet elke dag giants leaps te maken, one small step is ook prima.
Doordat ik niet op de 'normale' weg (wat is normaal trouwens, wie bepaalt dat?) uit huis ben gegaan, maar in een instelling terecht kwam ben ik het pad wat ieder ander mens gaat wel kwijt. Om me heen zie ik dat oude klasgenoten trouwen, hun eerste huis kopen en geweldige banen hebben terwijl ik zelf niet in dat stadium zit. Ik sta me druk te maken omdat voor de zoveelste keer een schroef niet uit een plank wil (negen van de tien keer omdat hij dan op de verkeerde stand staat) of dat het gras weer eens te hoog staat. Aan de ene kant vind ik dat wel lekker, want Het Echte Leven moet voor m'n gevoel nog beginnen terwijl anderen daar al vol in zitten. Het komt nog wel, alleen wat later en daar is helemaal niks verkeerd aan. Als je via de omleiding maar weer op je geplande route terecht komt.
Het verleden is het verleden en eigenlijk wil ik daar niet meer zoveel aan terugdenken. Je leeft tenslotte nu je leven en als je gaat zitten mijmeren over vroeger hou je jezelf alleen maar op de verkeerde manier bezig. Maar ik doe het wel op de verkeerde manier. Er zit nog wel een stukje onverwerkte ellende in mij die ik in mijn zwembad heel erg onder water aan het drukken ben, het liefst tot aan de bodem zelfs. Terwijl dat niet goed is, want diep van binnen zit er nog wel een stukje boosheid en onbegrip, maar ik laat het heel moeilijk naar boven drijven en het mag er niet zijn. De diepere laag van deze quote snap ik heel goed, maar die vlieger gaat op dit moment voor mij nog niet op. Ik doe dit wel uit een soort van automatisme of overlevingsstand. Ooit hoop ik dit op een gezonde manier te kunnen doen en dat wat geweest is lekker in het verleden te laten. Life happens now zeggen ze dan altijd.
Heel veel problemen zitten in m'n hoofd, dus deze is meer dan waar. Een klein probleempje begint in m'n hoofd en met de minuut dat ik er langer over maal begint het probleem alleen maar groter te worden. Het blijft maar malen en daardoor hou ik mezelf soms 's nachts wakker. Deze tekst is dus op dat soort momenten van toepassing, terwijl het negen van de tien keer niet eens nodig is en je je zorgen maakt om helemaal niks. Dat te veel er over nadenken zou ik liever vandaag dan morgen inruilen tegen een goede eigenschap, de onnodige stress is alleen maar slecht voor je.
Het liefst was ik vorige week al de baas van de wereld geworden, maar dat zou veel te snel zijn. Vaak heb ik het gevoel dat ik geen meter vooruit kom in de dingen die ik doe. Soms maak je ook kleine stapjes die voor jezelf soms niet eens zichtbaar zijn, dat zijn ook stapjes. Groot, groter, grootst hoeft niet beslist. Langzaam groeien is ook groeien zeg ik dan maar. Rome is ook niet in een week gebouwd tenslotte. Je hoeft niet elke dag giants leaps te maken, one small step is ook prima.
Doordat ik niet op de 'normale' weg (wat is normaal trouwens, wie bepaalt dat?) uit huis ben gegaan, maar in een instelling terecht kwam ben ik het pad wat ieder ander mens gaat wel kwijt. Om me heen zie ik dat oude klasgenoten trouwen, hun eerste huis kopen en geweldige banen hebben terwijl ik zelf niet in dat stadium zit. Ik sta me druk te maken omdat voor de zoveelste keer een schroef niet uit een plank wil (negen van de tien keer omdat hij dan op de verkeerde stand staat) of dat het gras weer eens te hoog staat. Aan de ene kant vind ik dat wel lekker, want Het Echte Leven moet voor m'n gevoel nog beginnen terwijl anderen daar al vol in zitten. Het komt nog wel, alleen wat later en daar is helemaal niks verkeerd aan. Als je via de omleiding maar weer op je geplande route terecht komt.
Het verleden is het verleden en eigenlijk wil ik daar niet meer zoveel aan terugdenken. Je leeft tenslotte nu je leven en als je gaat zitten mijmeren over vroeger hou je jezelf alleen maar op de verkeerde manier bezig. Maar ik doe het wel op de verkeerde manier. Er zit nog wel een stukje onverwerkte ellende in mij die ik in mijn zwembad heel erg onder water aan het drukken ben, het liefst tot aan de bodem zelfs. Terwijl dat niet goed is, want diep van binnen zit er nog wel een stukje boosheid en onbegrip, maar ik laat het heel moeilijk naar boven drijven en het mag er niet zijn. De diepere laag van deze quote snap ik heel goed, maar die vlieger gaat op dit moment voor mij nog niet op. Ik doe dit wel uit een soort van automatisme of overlevingsstand. Ooit hoop ik dit op een gezonde manier te kunnen doen en dat wat geweest is lekker in het verleden te laten. Life happens now zeggen ze dan altijd.
Reacties
Een reactie posten