De dag die je wist dat zou komen

Hartelijk Koningsdag allemaal! We vieren vandaag voor de zesde keer deze dag van Willem-Alexander, maar we blikken nu even terug op 2013. Beatrix had er genoeg van en hing de kroon aan de wilgen. Tijd voor de troonopvolger die samen met zijn vrouw het kleine kikkerlandje gaat vertegenwoordigen. Nu was over dat feit niet de grootste controverse, maar dat lag meer aan het cadeau dat we hem als één Nederland van plan waren te geven. Het Koningslied, gecomponeerd door John Ewbank en gezongen door de sterren van Nederland.

We hadden natuurlijk al de voorpret met het interview voor de inhuldiging en de meesterlijke interpetatie van LuckyTV, maar die dag die je wist dat zou komen was eindelijk daar: het lied was voor het eerst te horen en laten we zeggen dat de meningen je om de oren vlogen. Ewbank kreeg zelfs doodsbedreigingen aan zijn adres wat ik echt weerzinwekkend vond. De man maakt een liedje met goede bedoelingen, krijg je de W van voren. Tekstueel was het ook niet heel sterk bewees taalkundige Wim Daniëls in Pauw en Witteman (oh die goeie ouwe tijd).

Water is niet zomaar droog te leggen, hou je veilig is niet eens afkomstig uit het Nederlands en dan is die W van Willem nog niet eens voorbij gekomen. Laat staan de W van wakker, stamppot eten. Wamppot dus, dat raakt kant noch wal. Ook zal Willy zich vast geïsoleerd voelen, want we waken allemaal als hij slaapt, staan naast hem en lopen ook nog achter hem. Het hele liedje begint ook al niet lekker, met ‘Daar sta je dan’. Heerlijk gemotiveerd als koning, met de handen in je zakken aan dat koningsschap beginnen. Maar dat was nog niet alles, het grote moment dat we met heel Nederland dit moesten zingen voor de nieuwbakken koning kwam steeds dichterbij en dat ging gebeuren op centrale plekken in alle provincies. Alleen ging dat gruwelijk mis wegens te weinig belangstelling in Limburg en Drenthe of omdat er geen vergunning aan was gevraagd in Utrecht. Blijkbaar had niemand het draaiboek in Zwolle gelezen, want daar stond nota bene een deejay te draaien tijdens het grote moment.

Zes jaar later is het nu en onze koning is er nog steeds en het lied is in de vergetelheid geraakt. Althans, dat hoop ik voor Nederland. Hoe zou het voor de koning en zijn gezin zijn? Luisteren die er nog met de nodige weemoedige gevoelens naar of is dat het gedeelte wat ze altijd overslaan bij de terugblik. Fietsen ze misschien wel zinnen uit het Koningslied door hun dagelijkse conversaties? We weten het allemaal niet, maar ik zie het wel voor me.

Bijvoorbeeld als Amalia vraagt..

‘Pap, wanneer gaan we weer eens varen?’

Waarop Willem-Alexander dan zegt: Nou Amalia, ik wijs je de haven in de duisternis zodat we kunnen gaan nachtvissen.

Of als Maxima het even niet meer weet en vraagt: ‘Eeeeeh Alexander, hoeveel kinderen hebben we ook alweer?’ Zonder na te denken schreeuwt haar echtgenoot: ‘DRIE VINGERS IN DE LUCHT, KOM OP KOM OP’.

Wanneer Amalia na het eten nog even de Zweedse puzzel uit de krant afmaakt vraagt ze aan haar vader: ‘Pap, ik zoek nog een woord met een W, zes letters’. Vaderlief weet het antwoord gelijk: ‘DE W VAN WILLEM’. 

Maar zoals ik al eerder zei, het blijft gissen. Voor mezelf heeft dit liedje kleine veranderingen in m’n leven gebracht, zo gebruik ik ‘de dag die je wist dat zou komen’ wel eens en is ‘hou je veilig’ een soort van groet geworden en wanneer ik door snertweer fiets denk ik vaak aan het zinnetje ‘Door de regen en de wind’. Mochten we over een hele lange poos nadenken over een cadeau, dan zou ik de nieuwe koningin een airfryer cadeau doen of iets anders waar ze wat aan heeft.

Nog één leuk detail over het Koningslied: Rob de Nijs wilde niet meer meewerken aan het liedje omdat hij de tekst niks vond. Een gemiste kans, hij dacht vast: ‘Ik ben Malle Babbe toch niet’ of hij was te veel aan het genieten van het ritme van de regen op z’n zolderraam met een banger hart.