Let’s go back to school!

De titel van dit stukje doet je vast denken dat ik terug naar school ga, maar daar is helemaal niks van waar. Elke maandag om half tien ‘s avonds zit ik wel weer even een soort van in de schoolbanken om te kijken naar Dream School.

Het programma gaat over dropouts die om wat voor reden ook vroegtijdig hun schoolcarrière moesten staken. Lucia Rijker (bokskampioene, dus daar wil je geen ruzie mee) en Eric van ‘t Zelfde (deskundig op het gebied van onderwijs en rector) nee me nu al voor het derde seizoen zo’n groep onder hun hoede. Ze krijgen gastlessen van de meest uiteenlopende mensen als Eva Jinek, Sjinkie Knegt (shorttracker), Jeroen Spitzenberger (acteur), Floortje Dessing of Trijntje Oosterhuis. Door deze gastlessen hopen ze in drie weken deze jongeren weer in een positivere spiraal te krijgen zodat ze soms echt weer terug naar school kunnen gaan of om anderen een goede motivatie te geven om carrière te maken door bijvoorbeeld aan het werk te gaan.

Er komen zoveel verschillende verhalen voorbij over de leerlingen en hoe hun leven tot nu toe is geweest en dat raakt je. Het is niet makkelijk gegaan en Dream School is een goed handvat. De BN’ers die gastles geven zie je ook van een hele andere kant, omdat ze zichzelf ook van een kwetsbare kant moeten laten zien. Het gaat om doorzettingsvermogen, discipline, uit je comfortzone stappen en je overgeven aan hoe diep dit programma gaat. Confronterend, leerzaam en inspirerend is Dream School omdat je onbewust een beetje zelf mee doet, je pikt er toch wel wat van mee. Zelf ben ik ook gestopt met school en voor mij was het ook heel moeilijk om door te gaan omdat je een complete mislukkeling voelt. Ieder normaal mens kan wel een diploma halen, maar ik niet. Voor mijn gevoel was ik oliedom omwille van het niet hebben van een startkwalificatie, Maar dat is niet waar omdat je als mens meer bent dan alleen dat ene papiertje, en meer bent dan het exacte moment. Misschien is het daarom wel dat dit programma zo aangrijpt, omdat ik stiekem best wel in die doelgroep zit.

Dream School laat me ook nadenken over m’n eigen processen en kritisch te kijken naar hoe het nu gaat en hoe het verder moet. Als je dat als kijker al hebt, laat staan als je ‘kandidaat’ bent en het zelf drie weken meemaakt. Deze vijftig minuten die we per week zien kunnen een les zijn voor eenieder van ons, hoe geslaagd je leven ook is. We kunnen allemaal wel eens een zetje gebruiken en aan het denken worden gezet op een positieve manier. Het leert mij om niet langer achterover te leunen en alles maar voor zoete koek te slikken, althans de theorie dan. Maar gelukkig valt dat allemaal nog te leren.