Spring zelf is in the air

Lente, het woord waar ik maanden naar uit kan kijken. Alles begint weer te groeien en te bloeien en bovenop dat dat er gewoon heel leuk uitziet die bloemen in de knop is er nog een gunstige bijkomstigheid: de zon schijnt meer en de temperatuur loopt langzaam weer een beetje op richting mooiere cijfers. Waar de winter bij mij staat voor donker en koud, roept de lente me juist op om weer naar buiten te gaan en een flinke portie vitamine D op te nemen. Hét moment in die periode is altijd die eerste keer dat je weer een andere jas aandoet in plaats van die dikke winterjas. Ik vind dat zelf zo’n ontzettend fijn gevoel. Best wel gek voor iemand die in het verleden veelal binnen zat, lekker bij de ventilator met een potje FIFA want als het al zo heet is.. waarom zou je jezelf dan nog meer in het zweet werken. Logisch.

Mountainbiken heb ik ook gedaan, wat ik ook heerlijk vond. Alleen toen ik uit huis ging (misschien vertel ik je daar ooit nog wel eens meer over) was het ook niet meer zo makkelijk om dat door te zetten en later ontdekte ik hardlopen en sinds afgelopen jaar ook skeeleren, dit deed ik vroeger ook wel regelmatig. Afgelopen lente begon het steeds meer te kriebelen (oh, daar komt de term lentekriebels vandaan) om skeelers te gaan kopen en dus deed ik het maar gewoon. Van de aankoop heb ik nog geen seconde spijt en het is m’n doel ook om daar langere afstanden mee te doen. Maar goed, dat is van latere zorg. Daarvoor moet de temperatuur nog ietsjes omhoog. In de afgelopen jaren ben ik de zon steeds meer gaan waarderen en heb ik minder met de winter. Vanzelfsprekend hou ik ook wel van sneeuw, maar dat het zo laat licht is en zo vroeg donker trek ik niet zo heel best. Best jammer dat je in die periode niet in een winterslaap kan gaan zodat je die periode in het jaar over kan slaan. Maar dat is mijn bescheiden mening hoor, voor eenieder kan dat anders zijn.

De zon heeft op mij een goede invloed, maar ook op de mens in het algemeen. Het chagrijnige gemoed verdwijnt als sneeuw voor de zon (zie je wat ik daar deed?) en we komen onder ons dekentje vandaan om weer naar buiten te gaan. Lekker op een terrasje, een fietstochtje, een picknick, de festivals in de buitenlucht en de prachtige zonsondergangen die we cadeau krijgen na een mooie dag. Als ik dat tafereeltje dan zo aanschouw moet ik er vaak een foto van maken omdat ik van mezelf niet moet vergeten te genieten van dat soort kleine dingen.

Nu ik dit zo schrijf, het is dinsdagavond na een grijze dag met een spatje regen, kom ik erachter dat ik best vroeg ben om al een stukje te schrijven over de lente aangezien die officieel pas op 20 maart begint. Dat duurt dus nog precies een maand. Zo zie je maar dat het weer gekke dingen met mensen kan doen. Als het zonnetje in huis schijnt (haha, grappig Mark) ben ik zo gek om de lente even in het zonnetje te zetten. De grapjes over de zon zijn op, dus ook de woorden om dit stukkie te schrijven zijn op. De zon komt ook altijd op. Voor niks, gratis dus. Oh, daar schud ik er nog zo even eentje uit m’n korte mouw.

Wat is jouw favoriete seizoen? Laat het hieronder in een reactie weten!