Even wat space in mijn head





Lekker, zo’n Nederlands-Engelse titel voor een blog. Het is niet per ongeluk dat ik dat doe, maar het heeft alles te maken met een nieuwe app die ik op m’n telefoon heb: Headspace, de app die bij mij zorgt voor wat minder gepieker en net even dat momentje van de dag om je op jezelf te focussen.

Dat mediteren zag ik vaak als zweverig en iets wat totaal niks voor mij is. Maar dankzij deze app ben ik daar toch wel ietwat anders over gaan denken. Natuurlijk ben ik een Nederlander, dus heb ik alleen alle gratis dingen meegepikt (Hallo Headspace, ik wil best alles testen hoor, dus beter geven jullie ook effe toegang tot de rest) om te kijken of het ook iets voor mij is. Tien dagen via een app aan de meditatie leek me op voorhand een lastige opgave, want die telefoon zorgt voor alles behalve het behouden van je focus met een appje hier en een tweetje daar. Vol goede moed ging ik van start met de eerste sessie, ergens rond kwart voor twaalf ‘s avonds zodat er een minimale kans is om gestoord te worden.

Andy Puddicombe begint heel rustig te praten en het is echt een basic app, geen gedoe over chakra’s of dat je je verlicht gaat voelen bij het afronden van deze meditatie. Eerlijk gezegd was ik er dan al niet eens aan begonnen. In het begin vind ik het nog best lastig om de concentratie volledig bij de sessie te houden, m’n gedachten dwalen vaak af.  Key is dan om niet te stressen omdat het niet lukt, want dat levert alleen maar stress op. Na twee minuten lukte het wel en merkte ik dat de concentratie toenam en focuste op m’n ademhaling. In via de neus, uit via de mond. Eigenlijk is het best raar als je je beseft dat het niet zo vaak voorkomt dat je tien minuten stilzit en al je gedachten even als een auto aan de kant van de weg zet en er voor kiest al het andere verkeer langs je heen te laten gaan.

De eerste sessie deed ik dus laat in de avond, maar voor de tweede sessie wilde ik een poging wagen om het overdag te gaan doen en dat had ik beter niet kunnen doen. Er waren te veel omgevingsgeluiden en ik had het idee dat ik later die dag nog van alles moest doen en dit er snel even tussendoor bij moest doen. Wat niet een goed startpunt is als je je begeeft op het mindfulnesspad des levens. Voor mij werkt het het best in de avond als de dag erop zit en je niks meer hoeft, wat niet hoeft te betekenen dat dat voor iedereen het beste is om te doen. De app leert je om bewust te zijn van je lichaam en dat even niks denken heel lekker kan zijn, maar Headspace leert je ook om de verleiding van het pakken van je telefoon te beheersen. De prikkel mag er heus wel zijn, alleen neem je ‘m nu waar en laat je die langzaam aan je voorbij gaan om je daarna op je eigen tempo weer te focussen op de sessie.

Natuurlijk is dit niet dé manier om de nieuwe Dalai Lama te worden of je eigen mindfulnessklasje te beginnen, want dan waren ze als paddenstoelen uit de grond geschoten (nu zie ik dus zo de Dalai Lama uit de grond ontspruiten, dat ziet er niet uit. Lama snel aan je voorbij gaan dat beeld). Wel is het leuk om op een laagdrempelige manier, namelijk via die smartphone die je de hele dag bij je hebt, wat meer te leren over mindfulness en het laten gaan van je gedachten..

Ik aan de mindfulness, wie had dat gedacht. 



Reacties