Het begint een beetje eng te worden
Het nieuws van de vierde onthoofding door IS is nog maar net tot mij doorgedrongen toen ik dacht: hier ga ik wat over schrijven.
Want ik begin een beetje bang te worden voor de wereld. Of eigenlijk van de wereld. En niet eens de wereld op zichzelf, maar de mensen die op deze aardbodem leven. Het begint allemaal een beetje eng te worden zo langzamerhand. Sinds wij toegetreden zijn tot de landen die IS gaan bestrijden is er bijvoorbeeld hier in Nederland besloten dat mensen van Defensie, of mensen die een opleiding daarvoor volgen niet in hun outfit in het openbaar vervoer mogen komen. De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding zegt dat de kans op een aanslag in ons land 'ietsje' is toegenomen. Wat is in vredesnaam ietsje? Als je een schilderij scheef aan de muur hangt en je vrouw zegt dat die replica van de zonnebloemen van Van Gogh ietsje naar rechts of ietsje naar links moet, dat kan nog wel. Maar je gebruikt dat woord toch niet om aan te geven of het risico op een aanslag groter is geworden? Hou dat lekker bij die schilderijen die je ophangt.
Om me heen hoor ik veel dat de mensen die mee willen strijden met IS maar gewoon moeten gaan, als ze zich dood willen vechten moeten ze dat maar lekker doen. Dan zijn wij er vanaf. Dat is een beetje het idee. Maar wat nou als die mensen terugkeren naar Nederland. Volgens mij gaan de alarmbellen dan wel 'ietsje' harder klinken. Je vormt toch een bepaald risico. Maar aan de andere kant, meneer Opstelten heeft al meer dan 40 paspoorten ingenomen. Of dat goed is weet je natuurlijk ook maar nooit. Dat kan ook tot frustratie leiden en een kat in het nauw maakt rare sprongen..
Het is natuurlijk niet zo dat ik elk moment denk: 'Oh stel nou dat hier nu straks iemand een aanslag pleegt, wat zou er dan gebeuren? Overleef ik het wel?' Het moet gewoon niet zo zijn dat het in je opkomt. Gelukkig denk ik het ook zelden. Verschrikkelijk is alleen dat wij steeds moeten lezen over onschuldige mensen die worden onthoofd. Nu moet ik ook wel bekennen dat ik twee van de vier video's heb gezien. Niet tot het einde, absoluut niet. En al helemaal niet om te lachen, maar om te kijken hoe ernstig het met de wereld is gesteld. Wat voor idioten er op dit moment onschuldige mensen van het leven beroven en de idiote boodschappen die die arme mensen moeten vertellen. En de manier waarop ze dat doen, heel kalm en ook zonder enige emotie. Verzet leveren lijkt me ook niet een goede strategie, maar ik zou echt geen woord meer uit kunnen brengen in zo'n situatie. Natuurlijk klopt het van geen kant wat die gegijzelden zeggen, dat is keurig door de mensen van IS opgesteld.
De wereld hoeft niet nog meer in brand te staan, er is al genoeg ellende.
Want ik begin een beetje bang te worden voor de wereld. Of eigenlijk van de wereld. En niet eens de wereld op zichzelf, maar de mensen die op deze aardbodem leven. Het begint allemaal een beetje eng te worden zo langzamerhand. Sinds wij toegetreden zijn tot de landen die IS gaan bestrijden is er bijvoorbeeld hier in Nederland besloten dat mensen van Defensie, of mensen die een opleiding daarvoor volgen niet in hun outfit in het openbaar vervoer mogen komen. De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding zegt dat de kans op een aanslag in ons land 'ietsje' is toegenomen. Wat is in vredesnaam ietsje? Als je een schilderij scheef aan de muur hangt en je vrouw zegt dat die replica van de zonnebloemen van Van Gogh ietsje naar rechts of ietsje naar links moet, dat kan nog wel. Maar je gebruikt dat woord toch niet om aan te geven of het risico op een aanslag groter is geworden? Hou dat lekker bij die schilderijen die je ophangt.
Om me heen hoor ik veel dat de mensen die mee willen strijden met IS maar gewoon moeten gaan, als ze zich dood willen vechten moeten ze dat maar lekker doen. Dan zijn wij er vanaf. Dat is een beetje het idee. Maar wat nou als die mensen terugkeren naar Nederland. Volgens mij gaan de alarmbellen dan wel 'ietsje' harder klinken. Je vormt toch een bepaald risico. Maar aan de andere kant, meneer Opstelten heeft al meer dan 40 paspoorten ingenomen. Of dat goed is weet je natuurlijk ook maar nooit. Dat kan ook tot frustratie leiden en een kat in het nauw maakt rare sprongen..
Het is natuurlijk niet zo dat ik elk moment denk: 'Oh stel nou dat hier nu straks iemand een aanslag pleegt, wat zou er dan gebeuren? Overleef ik het wel?' Het moet gewoon niet zo zijn dat het in je opkomt. Gelukkig denk ik het ook zelden. Verschrikkelijk is alleen dat wij steeds moeten lezen over onschuldige mensen die worden onthoofd. Nu moet ik ook wel bekennen dat ik twee van de vier video's heb gezien. Niet tot het einde, absoluut niet. En al helemaal niet om te lachen, maar om te kijken hoe ernstig het met de wereld is gesteld. Wat voor idioten er op dit moment onschuldige mensen van het leven beroven en de idiote boodschappen die die arme mensen moeten vertellen. En de manier waarop ze dat doen, heel kalm en ook zonder enige emotie. Verzet leveren lijkt me ook niet een goede strategie, maar ik zou echt geen woord meer uit kunnen brengen in zo'n situatie. Natuurlijk klopt het van geen kant wat die gegijzelden zeggen, dat is keurig door de mensen van IS opgesteld.
De wereld hoeft niet nog meer in brand te staan, er is al genoeg ellende.