Fli fla flappy

Ik heb niet veel spelletjes op m'n telefoon. Kort door de bocht eigenlijk alleen omdat ik er te veel muziek op heb staan, dus dan moet je keuzes maken. Gelukkig (of jammer genoeg) had ik nog net genoeg ruimte over voor Flappy Bird!

Weet je wel? Dat megaverslavende spelletje waarbij je een vogeltje tussen van die Mario-paaltjes door moet krijgen. Geen idee wat de beste naam daarvoor is. Poortjes? Of zijn het gewoon obstakels? Nevermind, je weet vast wel wat ik bedoel.

Steeds maar weer op jacht naar meer punten. Begint natuurlijk bij 1 heel punt, het is tenslotte ook de eerste keer dat je het speelt. Of misschien wel 0, dat je niet eens heelhuids door het eerste poortje heen komt. En hoe hoger de score, hoe mooier. Dat vooropgesteld.

Bij mij gebeurt er het volgende. Mijn topscore is 40 (vind ik best goed) en als ik langzaamaan richting de 30 geraak MOET en ZAL ik het halen. Daar gaat het vast fout bij mij. Want dan ga je er echt bij nadenken, terwijl het spelletje je helemaal niet aan het denken moet zetten, want het is ontspanning. ONTSPANNING? Je raakt alleen gefrustreerder als het je WEER niet lukt die verrekte highscore te verbeteren!