Rode kool
Gisteren aten wij rode kool. Dat is op zich niet heel
bijzonder. Andere mensen aten bijvoorbeeld pasta, of boerenkool, maar wij
hadden dus rode kool. RODE kool. Wat ik me al jaren afvraag bij rode kool, is
waarom het de naam rode kool draagt. Want als je het opeet is het op z’n
zachtst gezegd helemaal niet rood.
Nu blijkt dus dat niet alleen ik me dat afvraag. Als ik op
Google rode kool intyp, krijg ik gelijk ‘waarom rood’ als aanvullende
mogelijkheid. Waarom is het nou paars? En waarom noemen we het toch rode kool?
Zijn we kleurenblind? Was de eerste teler van rode kool kleurenblind, en kon z’n
vrouw hem niet overtuigen dat het toch echt paars was? Was paars in die tijd
het nieuwe rood? Of is er een simpelere reden voor? Er zijn heel wat variaties met rode kool te maken. Zo heb je
rode kool met stukjes appel, rodekoolsalade, en nog veel en veel meer. Maar we
kijken eerst naar die eerste, rode kool met stukjes appel. Appels hebben iets
zuurs, en door dat je het kookt komt dat zuur vrij. Door die combinatie krijg
je dus echt rode kool op je bord. Als je er azijn aan toevoegt, krijg je
hetzelfde effect. Dit werd vroeger ook veel gedaan. ‘Paarse kool’ is dus door
de bereiding ervan, vaak met zure toevoegingen, rode kool geworden.
In Duitsland (ze zijn net zo gek als ons..) gebruiken ze in
het algemeen ook de term Rotkohl, maar af en toe ook wel Blaukraut. Dat komt
omdat er soort van blauwig element in zit. Wat hier dan weer opvalt is dat
blauw en rood primaire kleuren zijn. Door menging van primaire kleuren krijg je
weer andere kleuren, de zogenaamde secundaire kleuren. En paars is een
secundaire kleur. Geel is ook primair, maar dat is nu even niet van belang.
Het klinkt ook veel beter, rode kool, dus de
marketingafdeling heeft z’n taak weer goed gedaan om een product zo goed
mogelijk aan te prijzen. Maar als je rode kool dus gewoon klaarmaakt, zonder
enige toevoeging, blijft de rode kool paars. Opties voor andere namen hebben we
ook niet.. Blauwe kool, paarse kool, rode kool maar als je het kookt zonder
zure toevoegingen blijft het paars, dat kan ook niet. Dus we moeten wel rode
kool zeggen. We kunnen er niks anders van maken, omdat het zo stom klinkt, zo’n
andere naam. Laten we het voor eens en voor altijd rode kool noemen.
Maar wat hebben we gister lekker gegeten…
Tot de volgende.