Niet knijpen... NIET KNIJPEN!

Wat ik regelmatig zie gebeuren bij (jonge) ouders met (jonge) kinderen, is dat de ouders vaak tegen hun kinderen schreeuwen...

Misschien is het wel iets wat al jaren zo is hoor, maar het valt mij nu pas op. Ouders schreeuwen tegen hun kinderen!

Om even een voorbeeldje te schetsen, afgelopen zomer zijn we met z'n vieren naar Slagharen geweest. Achtbaantje in, restaurantje uit, en de wildwaterbaan in. En als je dan even gaat zitten bij zo'n chillhoekje, dam merk je dat je nog niet toe bent aan kinderen. Of, dat je je eigen kinderen niet zo hoopt te behandelen. Want dan word je later zelf ook vreemd aangekeken als je met je gezinnetje in Slagharen bent voor een leuk dagje uit.

Natuurlijk probeert iedere ouder dingen mee te geven aan zijn of haar kind, dat begrijp ik helemaal. Maar de manier waarop kan misschien wel een beetje anders, op een wat vriendelijkere manier. Zodat alles ook helemaal vlekkeloos verloopt. Letterlijk vlekkeloos.


To the point nu. We hebben onze koelbox bij ons, met broodjes ham en kaas, en pakjes appelsap met een rietje. Een rietje! En daar begint de ellende. Aankomende ouders, neem nooit, maar dan ook nooit pakjes drinken met rietjes mee naar een pretpark, of naar welke openbare gelegenheid ook. Vragen om problemen, en veel vuile was.


Rietje in het pakje en je geeft het pakje drinken aan je dorstige kind. Voorafgaand aan een goede instructie. 'Niet knijpen'. Eerst op normale toon. Hoe dichter de appelsap bij de kleine vingertjes van je kroost komt, hoe harder de instructie. Laten we het dan een commando noemen..



Niet knijpen... NIET KNIJPEN! NIET KNIJPEN TIMMETJE! WAT ZEI MAMA NOU! EN IK HEB GEEN SCHOON SHIRTJE MEEGENOMEN! Mocht ik het ooit in m'n botte kop krijgen om instructies te schreeuwen naar mijn kinderen, richt dan een pakje appelsap op me, en knijp erin. Of geef me gewoon een draai om m'n oren.

Ouders zijn net metaaldetectors, hoe dichter bij je komt, hoe harder ze beginnen te piepen...