Sport
Afgelopen week ben ik voor het eerst sinds tijden weer eens naar het zwembad geweest. En het is net alsof ik nooit ben weg geweest, de geur is nog steeds hetzelfde: chloor en de lucht van vers gebakken patat met een dikke klodder mayonaise..
Omdat ik dacht, kom, laten we eens wat aan de conditie gaan doen. Alsof het niks is, je verzint het natuurlijk niet. Mark vond het wel eens tijd worden om BEWUST te gaan sporten. Dus uit eigen 'beweging'..
Het enige stuk beweging wat ik krijg is op school dagelijks zes trappen op en neer lopen, en na de eerste keer moest ik zoeken naar adem. Ik dacht, hoe kan dit nou? Ik zit toch elke zondag op de fiets? Oké, niet elke zondag.. Het moet niet te hard waaien... En het moet lekker weer zijn.. En de windrichting moet goed zijn, maar als die factoren allemaal toppiejoppie zijn, dan stap ik op de mountainbike om een goed stuk te fietsen.
Maar dat is kennelijk niet genoeg, want van de begane grond naar de derde etage moet ik vijf minuten bijkomen. Dus op naar het zwembad om wat baantjes te trekken. En in die tak van sport is ook helemaal niks veranderd, sinds de laatste keer dat ik daar ben geweest. De mannen van middelbare leeftijd kijken je nog steeds vreemd aan, en de oude vrouwen in badpak kleppen nog steeds over de laatste roddels die ze bij de kapper hebben gehoord.
Het is eigenlijk dodelijk saai, dat baantjes trekken. De muziek staat altijd te hard aan, en je hoort niet eens wat voor liedje het is, want het galmt tegen de tegels. Je moet voor de aardigheid eens een hele tijd op je rug gaan zwemmen. Er is niks fijners dan dat.. Op zwemgebied dan.
Waarom? Omdat je dan met je oren in het water ligt. Klinkt heel gek, maar probeer het zelf maar eens als je weer eens in het zwembad ligt. Je hoort alleen maar je eigen ademhaling, in plaats van de gesprekken die die oude wijven voeren, met het klotsende water op de achtergrond. Het lijkt net alsof je even van de wereld bent.
Kon dat maar vaker. Als iemand een saai verhaal vertelt, gewoon even je koppie onder water. Of als je baas weer eens zeurt over het overschot aan nietjes wat je verbruikt, even je oren onder water en je hoort hem niet meer! Ik raad bij deze iedereen aan om deze week eens naar het zwembad te gaan, en even de wereld voor het water te verruilen.
En nu ga ik weer even genieten van de spierpijn van vanochtend met voetbal...
Tot de volgende.
Mark
Omdat ik dacht, kom, laten we eens wat aan de conditie gaan doen. Alsof het niks is, je verzint het natuurlijk niet. Mark vond het wel eens tijd worden om BEWUST te gaan sporten. Dus uit eigen 'beweging'..
Het enige stuk beweging wat ik krijg is op school dagelijks zes trappen op en neer lopen, en na de eerste keer moest ik zoeken naar adem. Ik dacht, hoe kan dit nou? Ik zit toch elke zondag op de fiets? Oké, niet elke zondag.. Het moet niet te hard waaien... En het moet lekker weer zijn.. En de windrichting moet goed zijn, maar als die factoren allemaal toppiejoppie zijn, dan stap ik op de mountainbike om een goed stuk te fietsen.
Maar dat is kennelijk niet genoeg, want van de begane grond naar de derde etage moet ik vijf minuten bijkomen. Dus op naar het zwembad om wat baantjes te trekken. En in die tak van sport is ook helemaal niks veranderd, sinds de laatste keer dat ik daar ben geweest. De mannen van middelbare leeftijd kijken je nog steeds vreemd aan, en de oude vrouwen in badpak kleppen nog steeds over de laatste roddels die ze bij de kapper hebben gehoord.
Waarom? Omdat je dan met je oren in het water ligt. Klinkt heel gek, maar probeer het zelf maar eens als je weer eens in het zwembad ligt. Je hoort alleen maar je eigen ademhaling, in plaats van de gesprekken die die oude wijven voeren, met het klotsende water op de achtergrond. Het lijkt net alsof je even van de wereld bent.
En nu ga ik weer even genieten van de spierpijn van vanochtend met voetbal...
Tot de volgende.
Mark
Reacties
Een reactie posten