Instagram laat de perfecte wereld zien

Volgens mij hoef ik dit fenomeen niet eens meer te introduceren.. Instagram. Een foto-app waarmee een foto van het simpelste ding tot ware kunst kan worden verheven..

En die foto's moet je natuurlijk delen op Facebook en Twitter, want dan kan de hele wereld zien hoe bijzonder mooi en zonnig het leventje van jezelf is. Sinds afgelopen zaterdag heb ik een nieuwe telefoon, en sindsdien heb ik 9 foto's op Instagram gezet. Dat vind ik best veel voor zo'n kort tijdsbestek. Nou had ik deze app al een tijdje, beetje foto's bewerken, lachen man! Maar ik ben ooit gigantisch de fout in gegaan..



Want ik ben ook andere mensen gaan volgen, en die maken echt de mooiste foto's. Van volle etensborden, bij vrouwen is dat vaak een salade met groenten en zaden en noten die goed zijn voor rechtsomgedraaide darmenstelsel, tot een simpele bloem in een vaas. Op Instagram is elk ding, wat gewoonlijk de normaalste zaak van de wereld is, groots en meeslepend. Door die rottige filtertjes die je op de foto's kan doen.

Instagram laat je dus eigenlijk een wereld zien die er helemaal niet is. Een perfecte namelijk. Huizen zijn altijd opgeruimd, en het avondeten ziet er altijd uit alsof je in een vijfsterrenrestaurant zit te schranzen. Er is niemand die een foto maakt van een volgescheten kattenbak, of van een bord lauwe bitterballen.

Thuis hebben we een opbergbus voor de beschuitjes. En die dingen passen altijd maar met moeite in het busje. Mijn vader zei dat het maar een onhandig ding was. Daarop reageerde ik met: 'Ja, maar op Instagram zie je nooit een half opgevreten beschuit wat half uit een pak hangt.' Hij keek me raar aan en zei: 'Waar zwets jij nou weer over? Welk gek spel speel je nu weer?' En dus komen we weer bij het voordeel van de oudere generaties die boven ons staan: ze hebben geen benul van de technologie van tegenwoordig...

Tot de volgende.

Mark